Ubezpieczenia. Umowy zlecenia. Ważna zmiana w zasiłkach chorobowych. Sprawdź, czy cię dotyczy. Niezależnie od tego, czy umowa zlecenia się zakończyła, czy nadal trwa, przychód z niej powinien zostać przyjęty w podstawie wymiaru świadczeń z ubezpieczenia chorobowego. Taką korzystna dla osób zatrudnionych na umowach cywilnoprawnych Autorzy, dokonując obszernej analizy zamieszczonych w niej przepisów, sięgają także do innych licznych aktów normatywnych. W publikacji Ustawa o cudzoziemcach. Komentarz omówiono zasady i Przy wyliczaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego pracownikowi uwzględniamy jego przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Tak stanowi art. 36 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z Oto 7 najważniejszych zmian w zasiłkach, które zaczną obowiązywać od stycznia 2022 r.] Autopromocja. 1. Prawo do zasiłku pomimo opóźnienia w opłacaniu składek. Od 1 stycznia 2022 r. zacznie obowiązywać istotna zmiana dotycząca dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego, którym są objęte m.in. osoby prowadzące działalność Ustawa o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. Komentarz; (s. 1016), wyd. 1, C.H. Beck, Warszawa 2021, red. L. Bosek. komentarz do art. 22-23 ustawy - s. 310-360 (razem s. 51) Ustawa o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i Zmiany od 1 stycznia 2023 r. Ustawodawca wprowadził szereg zmian do ustawy systemowej, emerytalnej i zasiłkowej. Część z nich już obowiązuje – od 18 września, a kolejne wejdą w życie 1 stycznia i 1 kwietnia 2022 r. oraz 1 stycznia 2023 r. Zmiany te mają różny charakter – od bardzo istotnych i korzystnych dla klientów ZUS po . To tylko dwie z kilku modyfikacji w ustawie z r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa ( z 2021 r. poz. 1133 ze zm.; dalej: ustawa zasiłkowa). Przynosi je art. 4 ustawy z r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw ( z 2021 r. poz. 1621; dalej: ustawa zmieniająca). Będą obowiązywać od r. (art. 23 pkt 2 ustawy zmieniającej).Dług wstrzyma świadczeniaNieterminowe regulowanie składek na ubezpieczenia społeczne może wpłynąć na zatrzymanie świadczenia rehabilitacyjnego oraz zasiłków: chorobowego, macierzyńskiego i opiekuńczego (dalej świadczenia). Jeśli zadłużenie przekroczy kwotę 1% minimalnego wynagrodzenia za pracę (w 2022 r. – 30 zł) w dniu powstania prawa do świadczenia, nie będzie ono przysługiwać do czasu spłaty całego długu. Co więcej, prawo do świadczenia przedawni się, jeśli zaległości nie zostaną uregulowane w ciągu 6 miesięcy od dnia powstania prawa do zasady określa nowy art. 2a ustawy zasiłkowej (art. 4 pkt 1 ustawy zmieniającej). Mają one obowiązywać wobec:osób prowadzących pozarolniczą działalność oraz osób z nimi współpracującymi,osób współpracujących z osobami fizycznymi, korzystającymi z tzw. ulgi na start w zakresie obowiązkowych ubezpieczeń społecznych (por. art. 18 ust. 1 prawa przedsiębiorców),duchownych będących płatnikami składek na własne wypłaci im świadczenia w ciągu 30 dni od wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do ustalenia prawa do tych świadczeń, nie później jednak niż w ciągu 60 dni od spłaty całości zadłużenia (dodany do art. 64 ust. 3 ustawy zasiłkowej na mocy art. 4 pkt 11 ustawy zmieniającej). Krótszy czas wypłatyObecnie zasiłek chorobowy przysługuje maksymalnie przez 182 dni, a jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana gruźlicą lub występuje w trakcie ciąży – przez 270 dni. Okresy te obowiązują również po ustaniu zatrudnienia. To się jednak zmieni wskutek nowelizacji art. 8 ustawy zasiłkowej. Według art. 8 ust. 2 ustawy zasiłkowej w brzmieniu nadanym art. 4 pkt 2 ustawy zmieniającej, za okres niezdolności do pracy przypadający po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego (np. stosunku pracy) zasiłek chorobowy będzie się należeć nie dłużej niż przez 91 dni. Dotychczasowe okresy wypłaty zasiłku pozostały bez zmian w przypadkach, gdy niezdolność do pracy:powstanie wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów (art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy zasiłkowej),zostanie spowodowana gruźlicą, wystąpi w trakcie ciąży. Liczenie okresu zasiłkowegoOkres zasiłkowy to nie tylko suma wszystkich okresów nieprzerwanej niezdolności do pracy oraz niemożności wykonywania pracy z przyczyn określonych w art. 6 ust. 2 ustawy zasiłkowej (np. kwarantanny, izolacji czy izolacji w warunkach domowych z powodu choroby zakaźnej). Według art. 9 ust. 2 ustawy zasiłkowej w aktualnej wersji obejmuje on także okresy poprzedniej niezdolności do pracy, spowodowanej tą samą chorobą, jeżeli przerwa pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni. Po nadaniu temu przepisowi nowej treści (art. 4 pkt 3 ustawy zmieniającej) w okresie zasiłkowym mają być od r.:uwzględniane okresy poprzednich niezdolności do pracy, jeżeli przerwa pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni – nie będzie kryterium tej samej choroby,nieuwzględniane okresy niezdolności do pracy przypadające przed przerwą nie dłuższą niż 60 dni, jeżeli po przerwie niezdolność do pracy wystąpiła w trakcie zasiłek za pobyt w szpitaluZasadniczo zasiłek chorobowy wynosi 80% podstawy wymiaru przez cały okres jego płatności (art. 11 ust. 1 ustawy zasiłkowej). Jednak za pobyt w szpitalu jest ustalony na poziomie 70% podstawy wymiaru (art. 11 ust. 1a ustawy zasiłkowej), przy czym nie dotyczy to okresów, za które przysługuje wynagrodzenie chorobowe na mocy art. 92 KP, a także przypadków wskazanych w art. 11 ust. 1b i ust. 2 ustawy zasiłkowej. Od r. wzrośnie do 80% podstawy wymiaru za sprawą modyfikacji art. 11 ust. 1 ustawy zasiłkowej i uchylenia ust. 1a i 1b tego przepisu (art. 4 pkt 4 lit. b ustawy zmieniającej).Wyłączenia emerytów i rencistów „mundurowych” W myśl art. 18 ust. 7 ustawy zasiłkowej, świadczenie rehabilitacyjne nie przysługuje osobom uprawnionym do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, zasiłku dla bezrobotnych, zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego oraz do urlopu dla poratowania zdrowia, udzielonego na podstawie odrębnych przepisów. Do tej grupy od r. dołączą osoby mające ustalone prawo do emerytury lub renty inwalidzkiej na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym:żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin,funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno‑Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich się tak za sprawą dodania do art. 18 ust. 8 ustawy zasiłkowej na mocy art. 4 pkt 6 ustawy zmieniającej. Z kolei na mocy nowego art. 25 ust. 2 ustawy zasiłkowej osobom, które w trybie wymienionych wyżej regulacji o zaopatrzeniu emerytalnym mają ustalone prawo do emerytury lub renty inwalidzkiej nie uzyskają prawa do zasiłku wyrównawczego. Nie będą ponadto uprawnione do zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego (art. 13 ust. 1a ustawy zasiłkowej, dodany art. 4 pkt 5 ustawy zmieniającej).Zasiłek macierzyński po śmierci pracodawcyZasiłek macierzyński przysługuje w razie urodzenia dziecka po ustaniu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli ustało ono w okresie ciąży:wskutek ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy,z naruszeniem przepisów prawa, stwierdzonym prawomocnym orzeczeniem nowelizacji art. 30 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy zasiłkowej (art. 4 pkt 8 ustawy zmieniającej) pracownica uzyska również do niego prawo do dnia porodu w razie śmierci pracodawcy, jeśli spowoduje to wygaśnięcie jej stosunku pracy. Sposób przeliczenia podstawy Według art. 43 ustawy zasiłkowym w dotychczasowym brzmieniu, podstawy wymiaru świadczeń chorobowych nie ustala się na nowo, jeżeli między okresami pobierania zasiłków zarówno tego samego rodzaju, jak i innego rodzaju nie było przerwy albo przerwa była krótsza niż 3 miesiące kalendarzowe. W efekcie jego zmiany, od r. przeliczenie nie będzie konieczne, jeżeli między okresami pobierania zasiłków zarówno tego samego rodzaju, jak i innego rodzaju nie było przerwy albo przerwa była krótsza niż miesiąc dokonywania potrąceń Pobrane nienależnie świadczenia mają być potrącane nie tylko w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, lecz również egzekucji sądowej (art. 66 ust. 2 ustawy zasiłkowej w brzmieniu nadanym art. 4 pkt 13 ustawy zmieniającej).Zgodnie z nowym art. 66a ustawy zasiłkowej (art. 4 pkt 14 ustawy zmieniającej), potrącenia ze świadczeń będą prowadzone na zasadach przewidzianych w przepisach o emeryturach i rentach z FUS. Ze świadczeń nie będzie można jednak potrącać należności z tytułu odpłatności za pobyt osób uprawnionych do świadczeń emerytalno‑rentowych w domach pomocy społecznej, zakładach opiekuńczo-leczniczych lub zakładach wypłat zasiłków Płatnicy składek będący równocześnie płatnikami zasiłków dokonują wypłaty świadczeń w terminach przyjętych dla wypłaty wynagrodzeń lub dochodów, natomiast ZUS – na bieżąco po stwierdzeniu uprawnień. Wypłata nie może jednak nastąpić później niż w ciągu 30 dni od daty złożenia dokumentów niezbędnych do stwierdzenia uprawnień. W razie niedotrzymania tego terminu płatnik jest obowiązany do wypłaty z własnych środków odsetek od tego zasiłku. Tak wynika z art. 64 ustawy zasiłkowej sprzed r. ostateczny termin wypłaty będzie nadał wynosił 30 dni, lecz będzie liczony od dnia wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do ustalenia prawa do zasiłku (art. 64 ust. 1 ustawy zasiłkowy w brzmieniu nadanym art. 4 pkt 11 lit. a ustawy zmieniającej).Pozyskiwanie danych przez ZUSZUS będzie mógł pozyskiwać od 1 r. dane i informacje w zakresie niezbędnym do ustalenia prawa do zasiłków, ich wysokości, podstawy wymiaru oraz do ich wypłat. O ich przedstawienie będzie miał prawo wystąpić do ubezpieczonych oraz płatników składek. Przekazanie danych ma być bezpłatne (art. 61a ust. 2 ustawy zasiłkowej, dodany art. 4 pkt 10 ustawy zasiłkowej).Przepis przejściowyZgodnie z art. 21 ustawy zmieniającej zasiłki oraz świadczenie rehabilitacyjne, do których prawo powstało przed r., mają być wypłacane za cały okres nieprzerwanej niezdolności do pracy w wysokości, na zasadach i w trybie określonym w przepisach ustawy zasiłkowej w brzmieniu obowiązującym przed r. Ewelina Czechowicz2021-08-26 06:00redaktor 06:00/ ShutterstockKrótszy czas pobierania zasiłku chorobowego po ustaniu zatrudnienia, wyższy zasiłek po pobycie w szpitalu, wspólnicy jednoosobowych spółek z będą podlegać ubezpieczeniu. Oto lista ważnych zmian w ubezpieczeniach społecznych, na które trzeba się przygotować od 1 stycznia 2022 r. 19 sierpnia prezydent Andrzej Duda podpisał Ustawę z 24 czerwca 2021 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych. Jak wskazano w uzasadnieniu tego aktu, celem noweli jest uporządkowanie systemu ubezpieczeń społecznych, jego racjonalizacja, wprowadzenie jednolitych rozwiązań w zakresie przyznawania i wypłaty świadczeń oraz usprawnienie funkcjonowania ZUS w kontekście gospodarki finansowej oraz rozliczeń z płatnikami składek. Ustawa aktualnie czeka na publikacje w Dzienniku Ustaw. Ustawa wprowadza takie zmiany, jak: Skrócenie okresu pobierania zasiłku chorobowego po ustaniu zatrudnienia Zaliczenie okresów niezdolności do pracy do jednego okresu zasiłkowego Podwyższenie wysokości zasiłku chorobowego za pobyt w szpitalu Wspólnicy jednoosobowych spółek z oraz wspólnicy spółki jawnej, partnerskiej i komandytowej będą podlegać ubezpieczeniu społecznemu Zmiany dotyczące dobrowolnego ubezpieczenia społecznego dla przedsiębiorców od 1 stycznia 2022 r. Prawo do świadczenia w wysokości zasiłku macierzyńskiego po ustaniu ubezpieczenia chorobowego dla pracownic w ciąży Regulacje dotyczące wypłat świadczeń długoterminowych Korzystniejsze zasady wyliczenia emerytur przy złożeniu wniosku o świadczenie w czerwcu Zmiany w egzekucji należności składkowych Wypadek zrównany z wypadkiem przy pracy będzie wykazywany w informacji ZUS IWA Obowiązkowy profil na PUE ZUS od 1 stycznia 2023 r. Dwie emerytury? To możliwe. Sprawdzamy, kto i kiedy może je otrzymać 1. Skrócenie pobierania zasiłku chorobowego po ustaniu zatrudnienia Na mocy nowych przepisów o połowę skróci się możliwość pobierania zasiłku chorobowego po ustaniu zatrudnienia. Dotąd na podstawie z art. 8 ustawy z dnia r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, zasiłek chorobowy przysługuje przez okres trwania niezdolności do pracy z powodu choroby (lub niemożności wykonywania pracy z przyczyn określonych w art. 6 ust. 2) nie dłużej jednak niż przez 182 dni, a w przypadku niezdolności do pracy spowodowanej gruźlicą lub w czasie ciąży nie dłużej niż przez 270 dni. Powyższy okres zasiłkowy obowiązywał dotąd zarówno w czasie trwania stosunku pracy i po jego ustaniu. Teraz będzie to tylko 91 dni, nowa regulacja przewiduje, że : „za okres niezdolności do pracy lub niemożności wykonywania pracy z przyczyn określonych w art. 6 ust. 2 przypadający po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego zasiłek chorobowy przysługuje nie dłużej niż przez 91 dni. Nie dotyczy to niezdolności do pracy, o której mowa w art. 11 ust. 2 pkt 2, oraz spowodowanej gruźlicą lub występującej w trakcie ciąży” 2. Jeden okres zasiłkowy dla wszystkich okresów niezdolności do pracy Zgodnie z obowiązującym aktualnie przepisami do okresu zasiłkowego wlicza się okresy poprzedniej niezdolności do pracy, spowodowanej tą samą chorobą, jeżeli przerwa pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni. Uchwalona zmiana ust. 2 ustawy z dnia r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa przewiduje, że: „Do okresu zasiłkowego wlicza się okresy poprzednich niezdolności do pracy, jeżeli przerwa pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni. Do okresu zasiłkowego nie wlicza się okresów niezdolności do pracy przypadających przed przerwą nie dłuższą niż 60 dni, jeżeli po przerwie niezdolność do pracy wystąpiła w trakcie ciąży.” Firma zapłaci składkę zdrowotną od każdego zarobku Na podstawie powyższego przepisu nie będzie mieć znaczenia rodzaj choroby, wszystkie okresy nieprzerwanej niezdolności do pracy (z wyjątkiem ciąży) oraz okresy niezdolności do pracy z przerwami nie dłuższymi niż 60 dni będą wliczane do jednego okresu zasiłkowego. 3. Zmiany w wysokości zasiłku chorobowego za czas pobytu w szpitalu Na podstawie aktualnie obowiązujących przepisów zasiłek chorobowy za czas pobytu w szpitalu wynosi 70% podstawy wymiaru zasiłku. Nie dotyczy to okresu, za który pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia chorobowego oraz w okresie ciąży. Po zmianie zasiłek chorobowy za dni pobytu w szpitalu będzie wynosił: „80% podstawy wymiaru zasiłku.” 4. Zmiana terminów wypłat świadczeń z ubezpieczeń społecznych Aktualnie płatnicy składek będący płatnikami zasiłków dokonują wypłaty świadczeń w terminach przyjętych dla wypłaty wynagrodzeń, natomiast ZUS wypłaca zasiłki na bieżąco po stwierdzeniu uprawnień jednak nie później niż w ciągu 30 dni od daty złożenia dokumentów niezbędnych do stwierdzenia uprawnień. Po zmianie ZUS i płatnicy będą zobowiązani do wypłaty zasiłków „na bieżąco po stwierdzeniu uprawnień (..), nie później jednak niż w ciągu 30 dni od dnia wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do ustalenia prawa do zasiłku.” Oznacza to, że wypłata zasiłku może zostać wydłużona i będzie następować dopiero po wyjaśnieniu wszystkich ewentualnych wątpliwości. 5. Wspólnicy jednoosobowych spółek z oraz wspólnicy spółki jawnej, partnerskiej i komandytowej będą podlegać ubezpieczeniu społecznemu Zgodnie z uchwalonymi przepisami wspólnicy jednoosobowych spółek z będą podlegać ubezpieczeniom społecznym od dnia wpisania spółki do Krajowego Rejestru Sądowego (KRS) albo od dnia nabycia udziałów w spółce aż do dnia wykreślenia jej z KRS albo zbycia wszystkich udziałów. Nowa regulacja ma zacząć obowiązywać po upływie 14 dni od ogłoszenia w Dzienniku Ustaw. 6. Zmiany dotyczące dobrowolnego ubezpieczenia społecznego dla przedsiębiorców od 1 stycznia 2022 r. Na podstawie przyjętych przepisów zrezygnowano z unormowań, które pozwalały na ustanie z mocy ustawy dobrowolnych ubezpieczeń społecznych, w tym chorobowego, na skutek nieopłacenia składek w terminie. Sejm przyjął regulacje, w których wskazano, że objęcie dobrowolnym ubezpieczeniem (w tym chorobowym) lub jego ustanie będzie mogło nastąpić nie wcześniej, niż płatnik złoży w ZUS (odpowiednio) zgłoszenie lub wyrejestrowanie. W konsekwencji od dnia przystąpienia do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego do momentu złożenia wniosku o wyrejestrowanie składki z tego tytułu będą należne i dochodzone przymusowo. Tak skonstruowane przepisy mają dać prawo przedsiębiorcom do ubiegania się o świadczenia z ubezpieczenia chorobowego również w przypadku opłacenia składek po terminie. Nowe regulacje zakładają jednak, że osoby, u których niezdolność do pracy zaistnieje w okresie, gdy mają zaległości z tytułu składek, mogą ubiegać się o zasiłek dopiero po spłacie zadłużenia. Przedsiębiorca będzie miał na to pół roku. 7. Prawo do zasiłku macierzyńskiego po ustaniu ubezpieczenia chorobowego W związku z nowelizacją przepisów pracownice będące w ciąży, którym wygaśnie umowa o pracę z powodu śmierci pracodawcy lub z którą rozwiązany zostanie stosunek pracy w okresie ciąży z powodu ogłoszenia upadłości lub likwidacji firmy i której nie zapewni się innego zatrudnienia, będzie od 1 stycznia 2022 r. przysługiwało do dnia porodu świadczenie w wysokości zasiłku macierzyńskiego. 8. Korzystniejsze zasady wyliczenia emerytur przy złożeniu wniosku o świadczenie w czerwcu Na podstawie przyjętych przepisów zasady ustalania wysokości emerytury w czerwcu będę takie same jak w maju, jeżeli jest to korzystniejsze dla ubezpieczonego. Osoby, które złożyły wniosek o emeryturę po 31 maja 2021 r., i osoby pobierające świadczenia, które wiek emerytalny osiągnęły po 31 maja 2021 r., oraz osoby pobierające renty rodzinne przyznane po osobach zmarłych po 31 maja 2021 r. Osobom uprawnionym, którym już przyznano świadczenia, ZUS przeliczy je według korzystnych zasad terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy. Przepis ma wejść w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Ustaw. 9. Zmiany w egzekucji należności składkowych - możliwość potrącenia składek z wypłacanych świadczeń Przedsiębiorcy (płatnicy składek) muszą przygotować się na to, że od 1 stycznia 2022 r. organ rentowy będzie mógł potrącać nieopłacone składki i odsetki za zwłokę z wypłacanych przez siebie świadczeń. 10. Zmiany w informacji ZUS IWA - wypadek zrównany z wypadkiem przy pracy będzie wykazywany W związku ze zmianami przepisów płatnicy składek będą musieli wykazywać tzw. wypadki zrównane (tj. zdarzenia, które w zakresie uprawnień do świadczeń, np. zasiłku, są traktowane na równi z wypadkiem przy pracy) w informacji ZUS IWA. Zmiana ta może wpłynąć na ponoszony przez pracodawcę koszt składki na ubezpieczenie wypadkowe. Nowe regulacje będą dotyczyć przedsiębiorców, którzy zgłaszają do ubezpieczenia wypadkowego co najmniej 10 ubezpieczonych. Przepis zacznie obowiązywać w po upływie 14 dni od ogłoszenia w Dzienniku Ustaw uchwalonej ustawy. 11. Obowiązkowy profil na PUE ZUS od 1 stycznia 2023 r. Profil na PUE ZUS od 1 stycznia 2023 r. będzie obowiązkowy dla wszystkich płatników składek. Aktualnie nie muszą go posiadać są pracodawcy zatrudniający do pięciu osób. Jeśli płatnik składek nie założy PUE ZUS do 30 grudnia 2022 r., organ rentowy zrobi to za niego do 31 stycznia 2023 r. Ustawa ma wejść w większości przyjętych uregulowań w życie z dn. 1 stycznia 2022 Nowe przepisy, które wejdą w życie od nowego roku, wynikają z nowelizacji ustawy zasiłkowej z 24 czerwca 2021 r. Jedna ze zmian dotyczy prawa do zasiłku chorobowego dla osób objętych dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym Zasiłek chorobowy za czas pobytu w szpitalu będzie wyliczany na korzystniejszych zasadach Zasiłek chorobowy. Ważna zmiana dla osób prowadzących działalność gospodarczą Jedna ze zmian dotyczy prawa do zasiłku chorobowego dla osób objętych dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym, czyli między innymi prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących. - Ubezpieczenie to nie będzie już ustawało na skutek nieterminowego opłacenia składek. Przedsiębiorcy będą mogli otrzymać świadczenia z ubezpieczenia chorobowego również w przypadku opłacenia składek po terminie - podkreśla rzecznik ZUS Paweł Żebrowski. Czytaj także: ZUS nie da się już oszukać, ma coraz więcej metod. Lewe L4 to przeszłość? W Ocenie Skutków Regulacji projektu dotyczącego ustawy zasiłkowej wskazano, że corocznie ZUS otrzymywał ponad 150 tys. wniosków o przywrócenie terminu płatności składek od przedsiębiorców, którzy spóźnili się z ich opłaceniem, a chcieli zachować prawo do zasiłku. Od nowego roku takie wnioski nie będą już potrzebne. - Dodatkowo, w przypadku osób, których niezdolność do pracy powstanie w okresie, gdy będą miały zaległości z tytułu składek w kwocie wyższej niż 1 proc. minimalnego wynagrodzenia, nowo wprowadzane regulacje umożliwią otrzymanie świadczenia po spłacie zadłużenia. Prawo do tych świadczeń ulegnie jednak przedawnieniu, jeżeli zadłużenie nie zostanie uregulowane w ciągu 6 miesięcy od dnia powstania prawa do świadczenia - dodaje rzecznik. Przeszkodą w wypłacie zasiłku nie będzie natomiast zadłużenie wynoszące maksymalnie 1 proc. minimalnego wynagrodzenia. To zasady analogiczne, jak w przypadku świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego. Zasiłek chorobowy za pobyt w szpitalu - tu też zmiana Zasiłek chorobowy za czas pobytu w szpitalu będzie wyliczany na korzystniejszych zasadach. -Obecnie zasiłek chorobowy za okres pobytu w szpitalu jest niższy od standardowej stawki procentowej i wynosi, co do zasady 70 proc. podstawy wymiaru zasiłku. Od nowego roku miesięczny zasiłek chorobowy będzie przysługiwał w wysokości 80 proc. bez względu na to, czy dotyczy osoby hospitalizowanej, czy przebywającej w domu - wyjaśnia Żebrowski. Jak dodaje, kolejna zmiana przewiduje, że od 2022 r. podstawy wymiaru zasiłku nie będzie się obliczać na nowo, jeżeli między okresami pobierania zasiłków (bez względu na ich rodzaj) nie było przerwy albo przerwa była krótsza niż miesiąc kalendarzowy. Dotychczas w przepisach była mowa o przerwie krótszej niż 3 miesiące kalendarzowe. Tzw. okres zasiłkowy wynosi standardowo 182 dni i określa łączny czas, przez który można pobierać zasiłek chorobowy. Do tego samego okresu zasiłkowego wlicza się wszystkie nieprzerwane okresy niezdolności do pracy, nawet jeżeli niezdolność do pracy jest spowodowana różnymi przyczynami. W przypadku przerw w niezdolności do pracy, do okresu zasiłkowego wlicza się okres niezdolności do pracy przypadający przed przerwą o ile jest ona spowodowana tą samą przyczyną, a przerwa nie przekracza 60 dni. Czytaj także: Na te choroby Polacy biorą L4 najczęściej. W TOP 10 jest COVID-19 ZUS zwraca uwagę, że od stycznia nie będzie mieć znaczenia, jaka choroba była powodem niezdolności do pracy przed i po przerwie. Przerwa będzie liczona tak samo, bez względu na to czy chodzi o te same choroby, czy różne. Wyjątkiem od tej zasady ma być niezdolność do pracy przypadająca na czas ciąży. Do okresu zasiłkowego nie wlicza się okresów niezdolności do pracy przypadających przed przerwą wynoszącą do 60 dni, jeżeli po przerwie niezdolność do pracy wystąpiła w trakcie ciąży. Zasiłek chorobowy a ustanie ubezpiecznia Według nowych przepisów po ustaniu ubezpieczenia będzie można pobierać zasiłek chorobowy do 91 dni. Ta zasada nie będzie dotyczyła osób chorych na gruźlicę lub niezdolnych do pracy w okresie ciąży. ZUS przypomina, że osoba, której wyczerpał się okres zasiłku, nadal będzie mogła wystąpić o świadczenie rehabilitacyjne. Przysługuje ono maksymalnie przez 12 miesięcy osobie, która dalej choruje, jednak rokuje odzyskanie zdolności do pracy w wyniku dalszego leczenia lub rehabilitacji. Prawo do zasiłku macierzyńskiego uzyskają od stycznia kobiety, które urodziły dziecko po ustaniu zatrudnienia, jeśli ubezpieczenie zakończyło się w czasie ciąży z powodu śmierci pracodawcy. Dotychczas nie miały w takiej sytuacji prawa do zasiłku. Jeśli ubezpieczona była zatrudniona na umowę o pracę i ta umowa wygasła z powodu śmierci pracodawcy, to do dnia porodu kobieta będzie otrzymywać zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego. To znaczy, że kobiety w ciąży, które stracą umowę w związku ze śmiercią pracodawcy, będą zabezpieczone tak samo jak te, których pracodawca uległ likwidacji lub upadłości. Materiał chroniony prawem autorskim - zasady przedruków określa regulamin. Dowiedz się więcej na temat: Zasiłek chorobowy - jakie zmiany w ustalaniu prawa do zasiłków weszły w życie od 1 stycznia 2022 roku? Jak należy stosować przepisy przejściowe? Jak ustalać okres zasiłkowy? Co z zasiłkiem po ustaniu tytułu ubezpieczenia? Od 1 stycznia 2022 r. wejdą w życie istotne zmiany w ustawie zasiłkowej. Będą dotyczyć podwyższenia wysokości zasiłku chorobowego za czas pobytu w szpitalu czy wprowadzenia krótszego okresu zasiłkowego w przypadku osób, które będą niezdolne do pracy z powodu choroby po ustaniu zatrudnienia. Ustawodawca przewidział jednak przepisy przejściowe dla osób, które będą przebywały na zasiłkach na przełomie roku. Zmiany nie obejmą tych osób, dopóki okres ich niezdolności do pracy będzie nieprzerwany. Dzięki przepisom przejściowym zmieniającym ustawę zasiłkową od 1 stycznia 2022 r. osoby będące niezdolne do pracy na przełomie grudnia 2021 r. i stycznia 2022 r., a więc które nabyły uprawnienia zasiłkowe na podstawie dotychczasowych przepisów, będą mogły pobierać swoje świadczenia na tych samych, poprzednio obowiązujących zasadach również w kolejnym roku. Warunkiem jest jednak nieprzerwana niezdolność do pracy. Ustalanie okresu zasiłkowego Przed zmianą przepisów - do końca 2021 r. Zasiłek chorobowy przysługuje przez okres trwania niezdolności do pracy z powodu choroby lub niemożności wykonywania pracy z przyczyn określonych w art. 6 ust. 2 ustawy zasiłkowej, tj.: w wyniku decyzji wydanej przez właściwy organ albo uprawniony podmiot na podstawie przepisów o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi; wskutek poddania się obowiązkowi kwarantanny, izolacji w warunkach domowych albo izolacji, o której mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi; z powodu przebywania w: stacjonarnym zakładzie lecznictwa odwykowego w celu leczenia uzależnienia alkoholowego, szpitalu albo innym zakładzie leczniczym podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w celu leczenia uzależnienia od środków odurzających lub substancji psychotropowych; wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów - nie dłużej jednak niż przez 182 dni, a jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana gruźlicą lub występuje w trakcie ciąży - nie dłużej niż przez 270 dni (jest to tzw. okres zasiłkowy). Do tego okresu wliczane są wszystkie okresy nieprzerwanej niezdolności do pracy, jak również okresy niemożności wykonywania pracy z ww. przyczyn. Nie jest wliczany do niego okres niezdolności do pracy przypadający w okresie tzw. wyczekiwania na świadczenia chorobowe (zasadniczo w przypadku ubezpieczonych obowiązkowo wynosi on 30 dni, a dobrowolnie - 90 dni). Jeżeli niezdolność do pracy przypadająca na okres ciąży wystąpi po wcześniejszej niezdolności do pracy, bezpośrednio albo po przerwie nie dłuższej niż 60 dni, gdy jest spowodowana tą samą chorobą, ubezpieczona ma prawo do okresu zasiłkowego wynoszącego łącznie nie więcej niż 270 dni (art. 8 ustawy zasiłkowej). Do okresu zasiłkowego wliczane są okresy poprzedniej niezdolności do pracy, spowodowanej tą samą chorobą, jeżeli przerwa pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni (art. 9 ust. 2 ustawy zasiłkowej). Po zmianie przepisów - od 1 stycznia 2022 r. Do okresu zasiłkowego wliczane będą okresy poprzednich niezdolności do pracy, jeżeli przerwa między ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekroczy 60 dni. Do okresu zasiłkowego nie będą wliczane okresy niezdolności do pracy przypadające przed przerwą w tej niezdolności nie dłuższą niż 60 dni, jeżeli po przerwie niezdolność do pracy wystąpiła w trakcie ciąży. Zatem różnica między dotychczasowym a nowym stanem prawnym polega na tym, że do jednego okresu zasiłkowego będą wliczane wszystkie okresy niezdolności do pracy, również spowodowane tą samą chorobą. Innymi słowy, jeśli między kolejnymi okresami niezdolności do pracy wystąpi przerwa wynosząca maksymalnie 60 dni, to okresy sprzed przerwy też będą wliczane do jednego okresu zasiłkowego, niezależnie od rodzaju choroby. PRZYKŁAD Pracownik zachorował na początku 2021 r. i po wyczerpaniu 182-dniowego okresu zasiłkowego przebywał przez 6 miesięcy na świadczeniu rehabilitacyjnym, do 5 stycznia 2022 r. Wrócił do pracy, bo odzyskał do niej zdolność, ale ponownie zachorował w lutym 2022 r. na inne schorzenie niż poprzednio. Ponieważ od ostatniego okresu pobierania świadczenia rehabilitacyjnego nie minęło 60 dni, pracownik nie uzyska świadczenia chorobowego za okres choroby w lutym 2022 r. Na podstawie dotychczasowych przepisów takie prawo nabyłby ze względu na inną chorobę. Natomiast według nowych regulacji kolejna niezdolność do pracy jest wliczana do poprzedniego okresu zasiłkowego, który został już wyczerpany. Zasiłek chorobowy po ustaniu tytułu ubezpieczenia - skrócenie Przed zmianą przepisów - do końca 2021 r. Obecnie zasiłek chorobowy przysługuje za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego osobie, która stała się niezdolna do pracy: w czasie trwania tytułu ubezpieczenia i niezdolność ta trwa nieprzerwanie po jego ustaniu, po ustaniu tytułu ubezpieczenia - po spełnieniu warunków określonych w art. 7 ustawy zasiłkowej. W drugim przypadku zasiłek chorobowy przysługuje osobie, która stała się niezdolna do pracy po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli niezdolność do pracy trwała bez przerwy co najmniej 30 dni i powstała: nie później niż w ciągu 14 dni od ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego, nie później niż w ciągu 3 miesięcy od ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego - w razie choroby zakaźnej, której okres wylęgania jest dłuższy niż 14 dni, lub innej choroby, której objawy chorobowe ujawniają się po okresie dłuższym niż 14 dni od początku choroby. Okres zasiłkowy, czyli łączny maksymalny okres pobierania zasiłku chorobowego, wynosi tyle samo, czyli 182 lub 270 dni. Po zmianie przepisów - od 1 stycznia 2022 r. Za okres niezdolności do pracy lub niemożności wykonywania pracy z przyczyn określonych w art. 6 ust. 2 ustawy zasiłkowej, przypadający po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, zasiłek chorobowy przysługuje nie dłużej niż przez 91 dni. Nie dotyczy to niezdolności do pracy powstałej wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów oraz spowodowanej gruźlicą lub występującej w trakcie ciąży. PRZYKŁAD Umowa o pracę z pracownikiem została rozwiązana 30 listopada 2021 r. 7 grudnia 2021 r. pracownik zachorował i jego niezdolność do pracy została orzeczona do końca lutego 2022 r. Jeżeli od 1 marca 2022 r. osoba ta nadal będzie niezdolna do pracy, będzie mogła pobierać zasiłek chorobowy do upływu 182 dni. Zasiłek chorobowy za okres pobytu w szpitalu - zmiana wysokości Przed zmianą przepisów - do końca 2021 r. Miesięczny zasiłek chorobowy za okres pobytu w szpitalu wynosi 70% podstawy wymiaru zasiłku, z tym zastrzeżeniem, że: jeżeli okres pobytu w szpitalu dotyczy pracownicy ciężarnej lub gdy niezdolność powstała w wyniku wypadku w drodze do pracy lub z pracy albo powstała wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów - zasiłek wynosi 100% podstawy wymiaru; miesięczny zasiłek chorobowy za okres pobytu w szpitalu od 15 do 33 dnia niezdolności do pracy w roku kalendarzowym w przypadku pracownika, który ukończył 50 lat, wynosi 80% podstawy wymiaru zasiłku. Okres, za który pracownikowi przysługuje wyższy zasiłek chorobowy w związku z pobytem w szpitalu, jest liczony, począwszy od pierwszego dnia niezdolności do pracy przypadającej po okresie 14 dni wypłaty przez pracodawcę wynagrodzenia za czas choroby. Wyższy zasiłek chorobowy przysługuje za niezdolność do pracy z powodu choroby przypadającej po roku kalendarzowym, w którym pracownik ukończył 50 lat. Przy ustalaniu okresu od 15 do 33 dnia niezdolności do pracy w roku kalendarzowym, za który przysługuje wyższy zasiłek chorobowy w związku z pobytem w szpitalu, powinny być uwzględniane okresy orzeczonej niezdolności do pracy, za które pracownik otrzymał wynagrodzenie za czas choroby oraz zasiłek chorobowy. Należy uwzględnić także okresy, za które pracownik nie ma prawa do wynagrodzenia za czas choroby lub zasiłku chorobowego z przyczyn określonych w art. 14-17 ustawy zasiłkowej, tj. jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana umyślnym przestępstwem lub wykroczeniem popełnionym przez ubezpieczonego albo w wyniku nadużycia alkoholu (zasiłek chorobowy nie przysługuje za okres pierwszych 5 dni tej niezdolności). Po zmianie przepisów - od 1 stycznia 2022 r. Miesięczny zasiłek chorobowy będzie wynosił 80% (zamiast 70%) podstawy wymiaru zasiłku, niezależnie od tego, czy ubezpieczony będzie przebywał w szpitalu. PRZYKŁAD Pracownik, który w 2021 r. ukończył 50 lat, przebywał w szpitalu od 10 grudnia 2021 r. do 12 lutego 2022 r. (65 dni) oraz od 1 do 15 marca 2022 r. (15 dni). Ponieważ była to pierwsza niezdolność pracownika do pracy w 2021 r., przysługiwało mu wynagrodzenie za czas choroby od 10 do 31 grudnia 2021 r. (22 dni). Wynagrodzenie za czas choroby przysługuje pracownikowi także za okres do 1 do 14 stycznia 2022 r. (14 dni). Za dalszy okres niezdolności do pracy pracownik ma prawo do zasiłku chorobowego: od 15 stycznia do 2 lutego (19 dni) - w wysokości 80% podstawy wymiaru, od 3 do 12 lutego (10 dni) - w wysokości 70% podstawy wymiaru ze względu na ciągłość choroby i fakt, że powstała ona jeszcze w 2021 r., od 1 do 15 marca (15 dni) - w wysokości 80% podstawy wymiaru, ponieważ wystąpiła przerwa między okresami niezdolności i zastosowanie mają nowe przepisy w zakresie wysokości zasiłku, w tym za okresy pobytu w szpitalu. Podstawa wymiaru zasiłku - ponowne ustalanie Przed zmianą przepisów - do końca 2021 r. Podstawy wymiaru zasiłku nie należy ustalać na nowo, jeżeli między okresami pobierania zasiłków zarówno tego samego, jak i innego rodzaju nie było przerwy albo przerwa była krótsza niż 3 miesiące kalendarzowe (art. 43 ustawy zasiłkowej przed zmianą). Dotyczy to także wynagrodzenia chorobowego należnego pracownikowi od pracodawcy. Przerwa między upływem poprzedniego okresu pobierania danego rodzaju zasiłku (wynagrodzenia chorobowego) i rozpoczęciem kolejnego okresu jest liczona w miesiącach kalendarzowych. Okres 3 miesięcy kalendarzowych przewidziany w art. 43 ustawy zasiłkowej to okres obejmujący pełne kolejne nazwane miesiące, stanowiące 3/12 części roku kalendarzowego (wyrok SN z 5 kwietnia 2005 r., I UK 372/04, OSNP 2005/21/343). Zatem okres ten należy rozumieć jako taki, od którego pracownik nabył prawo do wynagrodzenia lub zasiłku i go nie utracił, przy czym nabycie prawa do zasiłku (wynagrodzenia chorobowego) oznacza jednocześnie, że zasiłek jest pobierany. Po zmianie przepisów - od 1 stycznia 2022 r. Podstawy wymiaru zasiłku nie należy ustalać na nowo, jeżeli między okresami pobierania zasiłków zarówno tego samego, jak i innego rodzaju nie było przerwy albo przerwa była krótsza niż 1 miesiąc kalendarzowy. Zmiana polega na tym, że częściej trzeba będzie ustalać podstawę wymiaru zasiłków z nowego okresu. Jeśli bowiem między kolejnymi okresami nabywania zasiłków wystąpi przerwa wynosząca tylko 1 miesiąc kalendarzowy, będzie to wymagało dokonania nowych obliczeń. PRZYKŁAD Załóżmy, że pracownik (w wieku 48 lat) choruje nieprzerwanie od 15 grudnia 2021 r. do 9 stycznia 2022 r. 31 grudnia 2021 r. ma jeszcze prawa do zasiłku chorobowego. Za okres choroby przypadającej od 1 stycznia 2022 r. nadal będzie pobierał wynagrodzenie chorobowe, przy czym okres ten (9 dni) należy zaliczyć do nowego 33-dniowego limitu. Podstawa wymiaru wynagrodzenia chorobowego za cały okres zwolnienia lekarskiego została ustalona z okresu od grudnia 2020 r. do listopada 2021 r. Przyjmijmy, że pracownik ponownie zachorował w marcu 2022 r., czyli po 1-miesięcznej przerwie. Podstawę wymiaru świadczenia chorobowego należy ustalić według ogólnych zasad, uwzględniając wynagrodzenie z okresu od marca 2021 r. do lutego 2022 r. Podstawa prawna: art. 6 ust. 2, art. 7-8, art. 9, art. 11, art. 14-17, art. 43 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - z 2021 r. poz. 1133; z 2021 r. poz. 1834 art. 4, art. 21 ustawy z 24 czerwca 2021 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw - z 2021 r. poz. 1621 Orzeczenia sądów: wyrok SN z 5 kwietnia 2005 r. (I UK 372/04, OSNP 2005/21/343) Autor: PAP •7 sie 2013 10:11 Skomentuj Przedsiębiorcy korzystający ze zwolnień lekarskich i urlopów macierzyńskich będą traktowani przy naliczaniu zasiłków tak, jak osoby zatrudnione na umowę o pracę - stanowi nowelizacja ustawy, którą podpisał prezydent Bronisław Komorowski. Chodzi o przepisy dotyczące ustalania podstawy wymiaru zasiłków chorobowych i macierzyńskich dla przedsiębiorców ubezpieczonych krócej niż w przypadku pracowników, podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi "wynagrodzenie", które ubezpieczony osiągnąłby, gdyby pracował pełny miesiąc kalendarzowy. Natomiast w przypadku przedsiębiorców podstawę wymiaru zasiłku liczy się proporcjonalnie do "przepracowanych" dni ustawy jest doprowadzenie do zrównania w prawach do zasiłku chorobowego i macierzyńskiego ubezpieczonych prowadzących działalność gospodarczą z ubezpieczonymi będącymi ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, którą we wtorek podpisał prezydent, wprowadza zasadę, zgodnie z którą do ubezpieczonych niebędących pracownikami stosować się będzie podobne zasady ustalania podstawy wymiaru zasiłków, jak w przypadku ubezpieczonych będących Zgodnie ze znowelizowanym art. 49 ustawy w przypadku, gdy niezdolność do pracy powstała przed upływem pełnego miesiąca kalendarzowego podlegania ubezpieczeniu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, podstawę wymiaru zasiłku stanowić będzie pełna zadeklarowana kwota, stanowiąca podstawę wymiaru składek, nieograniczona do faktycznie "przepracowanych" dni miesiąca" - wyjaśniła Kancelaria Prezydenta. PODOBAŁO SIĘ? PODZIEL SIĘ NA FACEBOOKU

komentarz do ustawy o zasiłkach chorobowych